Μετά την επιτυχημένη εκδήλωση προς απόδοση φόρου τιμής προς τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν από τους ναζί την πρωτομαγιά του 1944 στο σκοπευτήριο της Καισαριανής με την προβολή της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα» στο θέατρο του 4ου-5ου Λυκείου στο Βότση, οι Κ.Ο. Καλαμαριάς του ΚΚΕ προχώρησαν και σε νέα εκδήλωση προς απόδοση φόρου τιμής αυτή τη φορά στους Καλαμαριώτες Αλέκο Κωνσταντινίδη και Γιάννη Μαυροκεφαλίδη που ήταν ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους, την Τετάρτη 22 Απριλίου στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη» με την παρουσία του βουλευτή Β! Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ Λεωνίδα Στολτίδη καθώς και της δημάρχου Καλαμαριάς Χρύσας Αράπογλου.
Η εκδήλωση άνοιξε με την απαγγελία από την Έλενα Ελευθεριάδου των στίχων του ποιήματος της σ. Έλενας Αμανατίδου εμπνευσμένου από τα πρόσφατα ντοκουμέντα που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας. Στη συνέχεια ο ηθοποιός Τάκης Βαμβακίδης με το δικό του μοναδικό τρόπο ερμήνευσε αποσπάσματα από το βιβλίο του Θέμου Κορνάρου «Στρατόπεδο Χαϊδαρίου» με μουσική συνοδεία από πιάνο, μπουζούκι και ακορντεόν.
Η κεντρική ομιλία της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε από το μέλος της γραμματείας της Κ.Ε. και γραμματέα της επιτροπής περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ Θανάση Χρηστίδη ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε.
«Εμείς μερτικό δεν ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνο θυμηθείτε το. Αν η λευτεριά δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γειά σας». Αυτοί ήταν οι 200 μας. Στη πλειοψηφία τους μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. Όλοι τους εκτελέστηκαν για την ιδιότητά τους σαν κομμουνιστές.
………Τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα, οι φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής δεν έφεραν στο φως ένα άγνωστο γεγονός. Γνωρίζαμε τι συνέβη. Γνωρίζαμε ποιοι ήταν και γνωρίζαμε γιατί εκτελέστηκαν. Και όμως τις χρειαζόμασταν. Γιατί οι συγκλονιστικές φωτογραφίες έδωσαν μορφή στους κομμουνιστές ήρωες. Εκεί που υπάρχει μια περιγραφή, εμφανίζονται μπροστά μας οι 200 να βαδίζουν αγέρωχοι προς τον θάνατο. Εκεί που υπάρχει γεγονός, εμφανίζεται ένα περήφανο πρόσωπο. Εκεί που υπάρχει αριθμός, εμφανίζεται ένα ατρόμητο βλέμμα. Και εκεί που υπήρχε η ιστορική αναφορά, εμφανίζεται μια υψωμένη γροθιά. Στις φωτογραφίες δεν βλέπουμε μελλοθάνατους. Βλέπουμε ανθρώπους που γνωρίζουν πού βαδίζουν. Οι 200 της Καισαριανής ήξεραν ότι θα εκτελεστούν. Τους είδαμε όλοι. Ήταν αλύγιστοι, βγήκανε νικητές. Γι’ αυτό και ογδόντα χρόνια μετά είναι εδώ, μας παραδειγματίζουν, μας δίνουν έμπνευση.
………Φίλοι και σύντροφοι. Όπως τότε έτσι και σήμερα ο κόσμος φλέγεται από το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους. Ο κίνδυνος γενίκευσης του πολέμου μεγαλώνει σε μια περίοδο που πάνω από τέσσερα χρόνια μετράει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία, που συνεχίζεται η σφαγή του λαού της Παλαιστίνης. Αυτό που έγινε στις 25 Φλεβάρη ήταν μια απροκάλυπτα εγκληματική, γκανγκστερική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά των λαών του Ιράν και του Λιβάνου. Μια επίθεση που οδηγεί σε συγκρούσεις που διαρκούν, κοντεύουν δυο μήνες. Με το κλείσιμο πρακτικά των στενών του Ορμούζ, το νέο κύμα ακρίβειας που ήδη νιώθει και ο Ελληνικός λαός στις τσέπες του. Δεν χωράει καμία επανάπαυση. Ακόμη και αν θα υπάρξει κάποια ειρηνευτική συμφωνία με το πιστόλι στον κρόταφο αυτή θα είναι προσωρινή. ο πιστόλι στον κρόταφο αυτή θα είναι προσωρινή. Γιατί όλες οι αιτίες που οδήγησαν στην έκρηξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή είναι εγώ και προετοιμάζουν τον επόμενο γύρο της σύγκρουσης ενώ έχει συσσωρευτεί και άλλη καύσιμη ύλη. Για αυτό που ζούμε υπάρχει αιτία. Είναι αποτέλεσμα της φωτιάς που έχουν ανάψει οι ανταγωνισμοί των μονοπωλίων. Για το μοίρασμα των αγορών, πηγών, δρόμων μεταφοράς ενέργειας, για το μοίρασμα σφαιρών επιρροής ανάμεσα σε ανταγωνιστικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Για τη μάχη, για την πρωτοκαθεδρία ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα.
………Το ΚΚΕ ‘εχει αποδείξει παντού, μέσα και έξω από την Βουλή, ότι εκφράζει μια πραγματική αντιπολίτευση προς την κυβέρνηση της Ν.Δ., σε κάθε αντιλαϊκή κυβέρνηση συνολικά σε αυτό το άδικο σύστημα. Και αυτό γιατί έχει συγκεκριμένο πρόγραμμα, σχέδιο που μπορεί να βγάλει τον λαό και τη χώρα έξω απ΄ αυτά τα ασφυκτικά στενά πλαίσια. Αυτή η η εργατική λαϊκή αντιπολίτευση είναι που πρέπει να δυναμώσει ακόμα περισσότερο. Και αυτό μπορεί να εκφραστεί σήμερα κυρίως με λενα ακόμα πιο δυνατό ΚΚΕ αφού και ακόμα εκλογικά βέβαια, όποτε και αν στηθούν οι εκλογικές κάλπες των βουλευτικών εκλογών που μάλλον δεν θα αργήσουν και πολύ. Με τη μεγάλη πείρα μας, τη συνέπεια λόγων και έργων, τη σταθερότητα, τις θέσεις αρχών, τις καινοτόμες επεξεργασίες μας στον 21ο αιώνα, το ανώτερο ήθος, τις αξίες και τα ιδανικά μας, προχωράμε. Την ιστορική συνέχεια, την ύπαρξη, τη δράση του ΚΚΕ επιβεβαίωσε όταν έγραψε το τελευταίο σημείωμά του ένας εκτελεσμένος της πρωτομαγιάς του 1944. Καμιά δύναμη δεν θα μπορέσει να τσακίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα γιατί το κόμμα μας έχει εμπιστοσύνη στη δύναμη της ταξικής πάλης, το δίκιο του αγώνα, για την ενιαία σοσιαλιστική κοινωνία……
Στην Μαρία Κωνσταντινίδου για την έρευνα που έκανε για τον θείο της και την παράδοση στο ιστορικό αρχείο της Κεντρικής Επιτροπής της πρωτότυπης φωτογραφίας του Αλέκου Κωνσταντινίδη, καθώς και αρχειακό υλικό στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και η Ληξιαρχική Πράξη θανάτου που εκτέθηκε σήμερα. Ο Αλέκος Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στο Βατούμ της Σοβιετικής Ένωσης και ήταν γραμμένος στα μητρώα αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν μηχανικός και δούλεψε ως μηχανικός στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Η ημερομηνία γέννησής του δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί σε κάποια αρχεία, αλλά στην ληξιαρχική πράξη θανάτου του ο Ερυθρός Σταυρός δηλώνει ότι όταν εκτελέστηκε ήταν 40 ετών. Εργάστηκε στην Καλαμαριά, ήταν γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης του ΚΚΕ και συνδικαλιστής.
Στον Γιώργο Κωνσταντινίδη για το ποίημα που έχει γράψει για να κρατηθεί άσβεστη η μνήμη του θείου του και για την συμβολή του στην επιτυχία της σημερινής εκδήλωσης. Το συγκεκριμένο ποίημα γραμμένο στην ποντιακή, γλώσσα που μιλούσε ο θείος του καθώς και πολύ μεγάλο μέρος των κατοίκων της Καλαμαριάς εκείνη την εποχή, απαγγέλθηκε σύμφωνα με τον ίδιο και πάλι από τον Τάκη Βαμβακίδη στον ίδιο τον τόπο των εκτελέσεων, το σκοπευτήριο της Καισαριανής πριν από μερικά χρόνια σε εκδηλώσεις του εκεί Δήμου.
Στους Σταυρούλα και Χρυσόστομο Μαυροκεφαλίδη καθώς και στην Βασιλική Βασιλείου οι οποίοι πρόκειται να αποδώσουν στο ιστορικό αρχείο της Κεντρικής Επιτροπής το 1ο βραβείο που απέσπασε ο Γιάννης Μαυροκεφαλίδης στην Δ.Ε.Θ. το 1934 για την ευρεσιτεχνία του.
Τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα που είδαν ο φως της δημοσιότητας μας γεμίζουν δέος και περηφάνεια! Γιατί οι 200 της Καισαριανής, στην πλειοψηφία τους μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, ήξεραν ότι θα εκτελεστούν κι όμως βγήκαν νικητές. Ακόμα και όταν πήγαιναν για εκτέλεση θέλανε όλοι να ξέρουν ότι «όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ», όπως έγραψε ένας από τους εκτελεσμένους στο τελευταίο του σημείωμα. Στην πλειοψηφία τους ήταν πρόεδροι συνδικάτων και εργατικών οργανώσεων, που πρωτοστάτησαν σε μεγάλους αγώνες τη δεκαετία του 1930, αρκετοί από αυτούς πρωτοστάτησαν και στον εργατικό ξεσηκωμό τον Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη. Παίρνανε δύναμη από την ιδεολογία του κομμουνισμού, από τον σκοπό της επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας.
Οι φωτογραφίες δεν είναι απλά ένα ντοκουμέντο, ένα συγκλονιστικό τεκμήριο για τις θηριωδίες των ναζί, την τόλμη και αφοβία των κομμουνιστών. Αποδεικνύουν με τη δύναμη της αποτύπωσης της στιγμής, ότι ο 200 άντεξαν όχι γιατί ήταν υπεράνθρωποι, αλλά επειδή διαπαιδαγωγήθηκαν στον αγώνα από το ΚΚΕ. Αποτυπώνουν το ηθικό μεγαλείο των κομμουνιστών, που βάδιζαν προς τον θάνατο αλύγιστοι, με ακλόνητη πίστη στο δίκιο του αγώνα για ένα κόσμο χωρίς εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Οι περισσότεροι ήταν κρατούμενοι πριν από την τριπλή κατοχή της χώρας, ορισμένοι ακόμα και πριν την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά (1936). Ζήτησαν να πολεμήσουν ενάντια στον κατακτητή αλλά το ελληνικό κράτος τους το αρνήθηκε. Αντ’ αυτού παραδόθηκαν από τις ελληνικές κρατικές αρχές στους κατακτητές. Αυτός είναι ο πατριωτισμός του κεφαλαίου! Η ιστορία επιβεβαιώνει ότι σε μία ταξική κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ «εθνική ομοψυχία». Τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα αποτυπώνουν ανάγλυφα τις 2 πατρίδες.... Στη μία μεριά των φωτογραφιών ήταν ο λαός που πάλευε για τη λευτεριά του από καπιταλιστικά δεσμά, ο λαός που υπέφερε από το αστικό κράτος και πριν και κατά τη διάρκεια της κατοχής. Στην άλλη μεριά ήταν οι εκτελεστές των 200, οι ναζί φασίστες κατακτητές ιμπεριαλιστές, το ελληνικό αστικό κράτος.
Η εποχή μας έχει ομοιότητες με την εποχή του μεσοπολέμου, περίοδο που σφυρηλατήθηκαν οι 200. Έδρασαν και συνελήφθησαν σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, συνθήκες που προσομοιάζουν με τις σημερινές, που είναι πιο πιθανός, για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια, ένας Γ! Παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός Πόλεμος. Τώρα που οι ΗΠΑ βλέποντας ότι η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία τους απειλείται από το λεγόμενο ευρασιατικό μπλοκ με επικεφαλής την Κίνα, τροφοδοτούν, στηρίζουν, ή συμμετέχουν ενεργά σε μια σειρά από πολεμικές εστίες σε όλη την υδρόγειο. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή οξύνει τις αντιθέσεις ακόμα περισσότερο, τροφοδοτεί νέες εντάσεις και συγκρούσεις, ενώ με ευθύνη της τωρινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων η χώρα μας εμπλέκεται ενεργά στους ανταγωνισμούς για τα κέρδη των λίγων. Την ίδια ώρα ο λαός μας πληρώνει καθημερινά τις συνέπειες του πολέμου.
Οι 200 έκαναν το καθήκον τους! Απέδειξαν πως η κοινωνική πρόοδος δεν μπορεί να ανακοπεί, παρά τα πισωγυρίσματα και τις προσωρινές ήττες. Η ιστορική μνήμη δεν σβήνει, όσο κι αν ενοχλεί το σύστημα και τα παπαγαλάκια του. Τώρα είναι δικός μας αυτός ο δρόμος! Οι 200 μας ζητάνε να συνεχίσουμε. Μας ζητάνε να νικήσουμε.
Σήμερα οι κομμουνιστές θα είμαστε μπροστά ώστε να μην περάσει η παραχάραξη της ιστορίας, η ανιστόρητη ταύτιση του κομμουνισμού με τον φασισμό.
Θα είμαστε μπροστά ώστε να οργανωθεί η πάλη για να μην πληρώσει ο λαός μας τις συνέπειες του πολέμου.
Θα είμαστε μπροστά στην πάλη για την άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από τα πολεμικά σφαγεία.
Συνεχίζουμε στα βήματα των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή! Για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό!
Καλούμε τον λαό και τη νεολαία να μάθει για την ιστορική αλήθεια, να συναντηθεί με τους κομμουνιστές στο δρόμο της σύγκρουσης ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης που γεννάει φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά.
